KSM Zawadzkie

U Trzebnickiej Pani – Trzebnica 2005

Trzebnica jest miejscem szczególnym. Tu od wieków splata się historia Polaków, Niemców i Czechów, kierujących swe modlitwy do świętej Jadwigi. W ciągu wieków do grobu świętej Patronki dążyli ludzie różnej narodowości i różnych stanów. Królowie: polski Władysław Łokietek, węgierski Maciej Korwin, pruski Fryderyk Wilhelm II. W Trzebnicy urodziła się przyszła królowa Francji, żona Ludwika XV, Maria Karolina Leszczyńska. Przeto także i my, 3 maja br. postanowiliśmy odwiedzić to szczególne miejsce.

Na miejscu przywitała nas droga i bliska naszym sercom siostra Justyna Zyzik, która pochodzi z naszej parafii. Nie kryła ona swej radości i z niezwykłą dokładnością opisywała dzieje trzebnickiego sanktuarium, które są tak bogate, iż nie sposób o nich w kilku zdaniach powiedzieć.

Zwiedzanie rozpoczęliśmy od bazyliki, która jest jedną z największych budowli trzynastowiecznych w środkowej Europie, zachowanych do czasów dzisiejszych. Świątynia, zbudowana na planie krzyża łacińskiego, początkowo nie miała wieży, a do wnętrza prowadziły trzy wejścia ozdobione portalami, z których do naszych czasów zachował się tylko jeden, po stronie północnej (tzw. Portal Dawidowy). Konsekracja kościoła odbyła się 25 sierpnia 1219 roku.

W dalszej części, siostra Justyna przybliżyła nam historię i dzieje klasztoru, wraz z jego fundatorami. Klasztor ufundował w 1202 roku Henryk Brodaty. Rok później 13 stycznia biskup wrocławski Cyprian powołał konwent sióstr, które przybyły z Bambergu. Po śmierci księcia Henryka Brodatego (1238 r.) jego małżonka, księżna Jadwiga na stałe zamieszkała w zakonie i przebywała w nim do swojej śmierci 14 października 1243 roku. Obecnie klasztorem opiekują się siostry Boromeuszki, których bohaterska postawa i głęboka wiara pomogły ocalić kościół i klasztor przed inwazją wojsk radzieckich podczas II Wojny Świtowej.

Po zwiedzeniu bazyliki, przeszliśmy do części klasztornej. Tam nawiedziliśmy kaplicę, w której począwszy od godz. 5:30 gromadzą się siostry, by trwać na modlitwie. Stamtąd przeszliśmy do ogrodu św. Jadwigi, w którym do dziś zachowały się mury pierwotnego klasztoru i fragmenty centralnego ogrzewania dającego ciepło jedynemu takiemu miejscu w klasztorze: refektarzowi (jadalni). Potem była przerwa na obiad i wyjazd do kościółka czternastu wspomożycieli z piękną grotą NMP znajdującą się w bukowym lesie. Powrót do sanktuarium, modlitwa przy grobie świętej i wpis do księgi pamiątkowej poświęconej zmarłemu Ojcu Świętemu. Pożegnanie sióstr i przyjazd do domu.

Tak oto oddaliśmy hołd wielkiej patronce Śląskiej ziemi, tej o której historia powie, iż była "kobietą pod każdym względem czcigodną".

Na zakończenie, pragniemy jeszcze raz serdecznie podziękować księdzu Proboszczowi i Grzegorzowi Kozierskiemu - dobremu kierowcy busika, bez których nasz wyjazd nie doszedłby do skutku.

Grono Dzieci Maryi z księdzem Marcinem

Zajrzyj do GALERII i zobacz zdjęcia!!

[WIĘCEJ]